Pan doktór contra sufrażystki

Było to w 1907 roku. Na warszawskim Zjeździe Kobiet Zofia Nałkowska wygłosiła referat o tym, jak zmiany w sytuacji społecznej kobiet wpłyną na etykę seksualną.

Referat wydrukowano następnie w krakowskim miesięczniku Krytyka. Wywiązała się polemika, która jest dziś przepyszną lekturą.

Przeciwko Nałkowskiej stanęli anonimowa pani X oraz dr Walenty Łukasz Miklaszewski, warszawski lekarz, antropolog i publicysta. Poglądów Nałkowskiej broniły feministki Maria Turzyma i Iza Moszczeńska.

Wiele można by tu komentować. Zwrócę tylko uwagę na kapitalny wątek dyskusji – czy kobieta jest w stanie odczuwać przyjemność z seksu?

I jeszcze na to, że dzisiejsi zwolennicy „tradycyjnej rodziny” mogą przeżyć cios, czytając jak to realnie wyglądało sto lat temu, w owych legendarnych złotych czasach, które szkoła i publicystyka sprzedaje nam dziś w formie „idealnych typów Orzeszkowej”. Jak mówi Nałkowska: „Cały ustrój dzisiejszego życia erotycznego opiera się na jawnej poligamii i głęboko pod poziomem życia ukrytej albo daleko poza nawias życia wyrzuconej poliandryi.”

Źródła:
Krytyka , miesięcznik poświęcony sprawom społecznym, nauce i sztuce. R.9. 1907. T.2
Krytyka , miesięcznik poświęcony sprawom społecznym, nauce i sztuce. R.10. 1908. T.1

Krytyka , miesięcznik poświęcony sprawom społecznym, nauce i sztuce. R.10. 1908. T.2

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s